Wereld Prematuren Dag | Blog ‘Ik ben er voor je’

Vereniging voor Couveuse Ouders (VOC) heeft de blog gedeeld die Bianca speciaal voor Wereld Prematuren dag heeft geschreven. Hier de link naar het artikel van de VOC. Er zijn heel veel ontroerende reacties op gekomen, bedankt hiervoor! Hieronder de volledige blog:

IK BEN ER VOOR JE

Daar lig je dan, in een veel te grote couveuse. Je lijkt er nog kleiner in dan je al bent. Veel te klein, maar oh zo sterk. Ik ben er voor je denk ik, maar deze woorden maken me onzeker.

Ik ben er voor je bij de onderzoeken. Maar stiekem heb ik ook iemand nodig tijdens de hersenscans of de hartecho’s. Waar de tijd stil lijkt te staan als de artsen je aan het onderzoeken zijn. Wat waren deze momenten spannend.

Ik ben er voor je als je bang bent. Maar ik kan me zo goed voorstellen dat alles op dit moment beangstigend voor je is. Dat is het voor mij namelijk ook.

Ik ben er voor je als je pijn hebt. Maar ik moet zelf drie dagen na je geboorte naar huis, dus ik kan niet ieder minuut meer bij je zijn. Wat als je pijn hebt als ik er net niet ben?

fullsizerender-4
Inmiddels is voor mij de couveuse tijd iets langer terug. Tygo is drie en het gaat hartstikke goed (gelukkig!). Soms denk ik, wat ben ik die periode soms te hard voor mezelf geweest. Je wil alles, je moet van jezelf van alles, maar je kunt niet alles. En dat geeft je misschien een gevoel van overmacht, of onzekerheid. Dat gaf het mij, maar nu niet meer.

Ja, ik ben er voor je. Op de momenten dat ik in het ziekenhuis ben. Ik vertel je wat ik weet over wat je die dag gaat meemaken. Dag voor dag, dat is genoeg voor dat moment.

Ja, ik ben er voor je. Als ik zie dat je onrustig bent, dan druk ik op de bel en stem af met de verpleging of de arts. Dan ben ik een pitbull en vraag maar door en door als het antwoord te algemeen is naar mijn gevoel. Of als de verpleegkundige belt naar huis dat je onrustig bent of dat de moedermelk bijna op is. Ook al is het midden in de nacht dan spring ik de auto in (of laat ik me rijden) en sta ik naast je couveuse.

Ja, ik ben er voor je. Tijdens het buidelen praat ik zachtjes heel veel tegen je. Dat ik zo trots op je ben. Wat we allemaal gaan doen als je thuis bent. Dat alles goed komt, ook al hebben we nog niet alle puzzelstukjes op tafel liggen. Hoop, vertrouwen en liefde dat geef ik je mee.

Ja, ik ben er voor je, ook als je mij niet ziet. Een geurdoekje, een knuffel, een muziekje, zachte kleertjes die met liefde zijn uitgekozen en en en……alles wat ik je maar kan geven op dat moment.

Een traan liep over mijn wangen toen, ik ben er voor je maar voor mijn gevoel doe ik nog steeds te weinig. Een traan loopt over mijn wang nu, want ik kon er niet altijd letterlijk voor je zijn. Besef is er nu wel, dat dit hoort bij een couveuseperiode, dat dit ‘normaal’ is.

——

Een aantal reacties

Diane: De tranen rollen oven mijn wangen bij het lezen.. 😢Het is zo herkenbaar. Ruim 13 jaar geleden is onze zoon met 28 weken geboren. Gevochten heeft hij voor zijn leven en wat een wonder dat hij er niks aan heeft overgehouden. Ik zal deze zware, moeilijke, bijzondere tijd nooit vergeten.

Jomima: Zo herkenbaar 😢, zo moeilijk om te omschrijven hoe je je op die momenten voelt. Verschrikkelijk elke x als ik haar weer achter moest laten en dat voor 3,5 maand achter elkaar. Inmiddels is onze dochter al 6,5 jaar oud en gelukkig na de ziekenhuis periode geen complicaties of achterstanden 😇

Angela: Zo herkenbaar. Als moeder moet je op de automatische piloot en dat doe je ook. Je doet het met alle liefde die je hebt. Heftige tijden maak je dan door. Na de thuiskomst ben ik ingestort

Rachel: Dit komt binnen zeg! Deze emoties vertaald naar schrift is zo mooi (perfect) gedaan.Leon voor jou ook nog zo herkenbaar?

Carola: Heel mooi geschreven maar ook heel erg herkenbaar, het gevoel dat je je kind in de steek / achter laat in het zkh terwijl je als moeder na 3 dagen alweer naar huis moet/mag !!!!

Judith: Mooi geschreven en herkenbaar. Het raakt me ook al is het voor mij ruim 8 jaar geleden…
——
Bianca schreef dit speciaal voor Wereld Prematuren Dag. Zij is oa. schrijfster van het boek Een giraf is geen aap en geeft als vrijwilligster voor onze vereniging lezingen over vroeggeboorte.

Voor meer informatie www.couveuseouders.nl.
Samenwerkende Organisaties voor Couveusekinderen – SOCK